کتاب «یوغ جنگ: اعترافات انسان حقیر از روزهای شکوهمند» نوشته لئانید نیکالایویچ آندریف، یکی از آثار مهم و فلسفی ادبیات روسیه است که در سال‌های 1916-1917 منتشر شد. این کتاب به‌عنوان یک رمان کوتاه روان‌شناختی و ضدجنگ شناخته می‌شود و به‌طور ویژه به بررسی تأثیرات روانی و اخلاقی جنگ جهانی اول بر افراد می‌پردازد.
داستان کتاب از زبان یک انسان معمولی و متوسط روایت می‌شود که در بحبوحه جنگ جهانی اول و در روزهای آشوبناک و پر از وحشت جنگ قرار دارد. راوی داستان که یک مرد ضعیف و ترسو از طبقه متوسط جامعه روسیه است، به‌طور ناگهانی درگیر جنگ می‌شود و از زندگی آرام خانوادگی‌اش جدا می‌افتد. او با دنیای وحشتناک جنگ، مرگ، رنج سربازان زخمی و فروپاشی اخلاقی مواجه می‌شود. در ابتدا سعی می‌کند بی‌طرف بماند یا حتی از شرایط جنگ به نفع خود بهره‌برداری کند، اما در نهایت با واقعیت‌های تلخ جنگ روبرو می‌شود. این مواجهه باعث تحول درونی عمیقی در او می‌شود و او از خودخواهی و ترس به همدردی و تأملات فلسفی در مورد سرنوشت انسان و معنای زندگی می‌رسد.