بی گمان از پروفسور علیقلی محمودی بختیاری (صاحب کرسی استادی رشته ی ایران شناسی در دانشگاه یوتا، ایالات متحده) می توان به عنوان یکی از فروزان ترین آموزگاران رشته فرهنگ و زبان های باستانی ایران و نیز یکی از برجسته ترین پژوهشگران گستره دانش ایران شناسی یاد کرد.

این دانشمند بلند آوازه از زمره ی برترین شاگردان چهره های پرفروغی چون: «استاد بزرگ ذبیح بهروز»، «دکتر ابراهیم پور داوود»، «دکتر محمد مقدم»،«استاد سعید نفیسی»، «دکتر محمد معین»، «علامه جلال الدین همایی» و «استاد بدیع الزمان فروزانفر» به شمار می روند.

از محمودی بختیاری به عنوان یکی از ده استاد ممتاز دانشگاه تهران در سال های میانی دهه ی پنجاه یاد می کنند.

بازخوانی شگفت انگیز آثار کلاسیک ادب پارسی و گشودن شماری از رازهای سر به مهر تاریخ ایران و جهان سبب شده که در میان گروهی از پژوهشگران تاریخ فرهنگ و تمدن ایران، نام افسانه برخود بگیرد.

• راهی به مکتب حافظ 1345                                  • کوروش در بابل 1346                                                       • گنج گهر 1348

• بابل دل ایرانشهر 1350                                        • شکرستان 1351                                 • زمینه ی فرهنگ و تمدن ایران 1352  

• کمینگاه دشمن 1354                                         • گنج راز 1357        • فراز و نشیب سیاست و شیوه ی کشورداری در ایران 1357  

• او، تو، من: در عرفان ایران از نگاه حافظ 1368           • خاقانی در ایوان مدائن 1375                                           • چرا حافظ؟ 1375  

• هفت نگار در هفت تالار 1376                               • شاهنامه آبشخور عارفان 1377                                        • عارفان راز 1377  

• راز هستی (بیست گفتار پراکنده)

تصحیح:

• دفتر یکم سبک شناسی (تاریخ تطور شعر فارسی)، از ملک الشعرای بهار: ویرایش، پیشگفتار و تکمیل متن... و شرح و حواشی لازم: از انتشارات وزارت فرهنگ 1341                                                                     • شرح گلشن راز (مفاتیح الاعجاز) 1377