مـژگان نجـف پـور متولد 1355 اسـت. در مسجد سلیـمان به دنیا آمده و از سـن هفده سالـگی در اهـواز روزگـار گذرانده. او نـویسنـدگی را به تازگی شـروع کـرده و اولیـن مـجمـوعه خود را به نام «مـن سـاده ام» توسـط انتـشارات خــارپـشت (ناشر اهوازی) به چاپ رسـانده است او خود می گوید همیشـه خواندن را جزئی از زندگیـش می داند و زیباترین و رویائی ترین لـحظات زندگی را در زمان مطالـعه سپـری کرده اسـت. سپس آمـوخته که قـلم بالاتریـن توانـایی و قـدرت را در به تـصـویـر کشـیدن رؤیـاها، زیبایـی ها، خسـتگی ها، دردهـا، عـشق هـا... را دارد. او آرزویـش ایـن اسـت که بـا نوشـته هایـش و تحقـُق روـیاهایـش مرهمی، لبخندی و لحظات پر از شـادی برای دیـگران بیافـریند و در ایـن راه نـیز آرزومـند اسـت با کمـک اطرافیانش این هدف ساده و پاک را به واقعیت برساند. خانـم نجـف پـور در مـعرفی خـود می نویـسد: زنـی از خطّـه جنوبم گوشه ای از صـبر و مـهر پدر، جـرعه ای از هـوش و جـسارت مادر و عشـق را از بـرادر، ذره ای از ذوق نوشـتن را از خـواهر به عـاریت گـرفتم و گفـتم «من سـاده ام» سـاده که باشـی آســان تر تحـمل می کـنی، راحـت تر زنـدگی می کنی و آسوده تر تکـنولوژی و ماشـین های خـالی از مهـر و عشق و عاطفـه را می پذیری و بـعد خودت خواهی آموخت تا بتوانی با ترکیـب آنها از نو بسازی زندگی را. همـه را دوسـت دارم عزیزانم را عاشقاـنه دـشمنی اگر باشد که نیـست دوستانه دوسـتانم را صادقانه آرزویم این است کوچـه ای باشـد پر از مـهر هوایی پر از اکـسیژنِ آرامـش انـسان هایی همیشه عاشق دلـی می خواهـم بی کیـنه و پاک چشـمانی بیـنا برای دیدن زیبـائی ها دنیا لبانی گویا برای آنچـه لایق آدم هاسـت ذهـنی که ترازوی عدالـت باشـد قلبـی که عاشـقانه برای همه به تپـش درآید. تا سـاده بمانـم برای همیشه.